گناه ما چیست؟

تاریخ های تولدمان..

عشقمان ..

...........................................................

 

                                     *ندا*

دیگر نه بودنت شادم می کند..

و نه نبودنت غمگینم...

مانده ام بین بودنها و نبودنهایت...

بی هیچ انتخابی..

                      *ندا*

وقتی نیستی..

              چشمهایم را می بندم..

...می خواهم تمام واقعیت را بخوابم....

                    *ندا*

 

 

 

در هاله ای از ابهام مانده ام

مات و مبهوت ُدر مرزها

سرگردانم..

چون کودکی که به دنبال مادر خود می گردد

دلواپس رویاهای خویشتنم..

مرا ربوده اند از دنیای انسانی ام..

مرا بازگدانید...بازگردانید...بازگردانید...

 

                     *ندا*

دیروز..شکنجه ی فردای اکنون من است

                       *ندا*

همیشه قصه از چشمها شروع می شود

از بندگی چشمهایت به بردگی روح می رسی

و پایان قصه چشمهایی که....

سرانجام قصه ما چه خواهد شد؟!

        

                   *ندا*

تو نیمه گمشده وجودم نیستی..

فرقی نمی کند!کوچکتر یا بزرگتر!

 

                *ندا*

بخوان که برای توست

سرم گیج می رود

و چشمانم تیره و تار می شود

از این روابط پیچیده پر اضطراب

از این بودنهای گاه به گاه

و از نبودنهای مدام...

چقدر به هم نزدیکیم و

...چقدر از هم دور...

جهان پر از فاصله های بی معنیست

 

                    *ندا*

 

کاش تنها یک نفر..

با کودکان شهر بازی می کرد..

آواز می خواند...

می رقصید...

کاش تنها یک قلب..

برای دوست داشتن کافی بود...

کاش تنها یک روز...

کاشی نبود...

 

     *ندا*

 

دیگر خندیدن هم فرصت می خواهد..

اگر گریه امانم دهد......

                        *ندا*